Bleikjur og Æri-Tobbi
jöklafiskur og lambakjöt fyrir unnendur Þórbergs
Viðtal við Fjölni Torfason, jöklableikjubónda á Hala
Á Hala í Suðursveit – þar sem Þórbergur Þórðarson stiklaði um í æsku og mældi heiminn - er nú ræktuð jöklableikja. Hrefna Rósan brá sér austur og spjallaði við Fjölni Torfason, bónda á Hala.
Borðar þú mikið af bleikju sjálfur?
Já, mjög mikið. Mér finnst hún best gufusoðin. Hún er líka svo stöðug þegar kemur að gæðum. Það skiptir miklu máli að eldið sé stöðugt svo að gæðin haldist ávallt þau sömu. Það gerist með mikilli vinnu og ákveðinni aðferðarfræði.
Hvernig ræktið þið bleikjuna hér á Hala?
Fiskarnir eru hafðir í körum inni í húsi, í vatni sem rennur úr Vatnajökli og við hitum upp í rétt hitastig. Þarna er hún alin á sérstöku fóðri þar til hún nær tveggja ára aldri, þá er henni slátrað. Við slátrum tvisvar í viku og framkvæmum þá allt sjálf, gerum að fiskinum, kælum hann í ísvatni og flökum. Að lokum göngum við frá fiskinum eins og kaupandinn vill fá hann.
Hvað framleiðið þið mikið magn af fiski á ári?
Allt að tuttugu til þrjátíu tonn á ári. Við flytjum megnið á erlendan markað en einnig kaupa margir beint af okkur hérlendis. Við seljum líka lambakjöt beint frá býli og bjóðum upp á bændagistingu fyrir allt að fimmtíu manns. Eins sjáum við um Þórbergssetrið. Þar eldum við bleikjuna og lambakjötið okkar fyrir gesti.
Ertu frá bænum Hala?
Já, ég er fæddur og uppalinn hér. Yfir sumartímann búa um 15 manns hérna en við erum færri yfir veturinn. Reyndar höfum við sprengt utan af okkur húsnæðið og erum að byggja fleiri hús sem hægt verður að gista í. Þeirri framkvæmd fer nú senn að ljúka.
Hafði síðasta gos áhrif á aðsóknina að Þórbergssetrinu?
Já, í fyrstu, enda varð hér mikið öskufall. En sem betur fer hafði það engin áhrif á fiskana því þeir þurfa ekki að anda að sér lofti, heldur eru bara rólegir niðri í vatninu.
